Bir keşmekeş ki hüküm sürer içimde
Benim diğer adım; yokluk...
Elimin tersiyle itip bir kenara tüm sevda şiirlerimi,
Bugün ilk kez ağlıyorum karşında
Kanatırcasına gözlerimi...
Bak,
Alnımın orta yerinde bir yetim
Göz pınarlarımda titriyor yetmişlik bir nine,
Tam ortasında yüreğimin bağdaş kurdu bu gece
Maaş kuyruğunda can veren Batman'lı bir dede...
Bir yanım sevda
Bir yanım yokluk
Utanıyorum çocuk...
Hangisine yanayım şimdi çocuk ?
Söyle hangi çerçeveye koymalı bu vedanın resmini ?
El verir mi bu kez ecel bana ?
Alır mı beni bu gece kuytularına
Sarı bir efkar denizi ?
Söyle birleştirir mi o sahil,
Yeniden ellerimizi...
Bir yanda ayrılık
Bir yanda yokluk
İçim acıyor çocuk...
Hani "yalan" dedin ya sözlerime,
Hani "öldün artık" dedin...
Ötesine geçememişiz demek ki,
Boş siyasi söylemlerin...
Şimdi boş bakışlar oturtup gözlerime,
Soğuk mevsimler gibi geçiyorum kapından
Geçer gibi;
Aç bir ulusun coğrafyasından...
Bir yanda serçe yüreğim
Bir yanda yokluk
Ağır yaralıyım çocuk...
Kimi neye inandırırsın ki çocuk ?
Sen bile bana inanmazken,
Kardeş kardeşi kırarken,
Gömüleceğimiz yer topu topu beş karışken...
Oysa gözümüzü kapatıp parmağımızı her bastığımızda
Huzur konuşlanmalıydı barış renkli atlaslarımızda
Söyle neden barut kokuyor tüm çiçekler Filistin'de Bağdat'ta?
Hani en adil paylaşımdı mutluluk ?
Bir yanda savaşlar
Bir yanda yokluk
N'olur, susma çocuk ...
Ben hangi mevsimi tamamladım ki...
Ne yasemin kokulu akşamlar
Ne eylülden kalma yıldızlar
Şimdi ruhumda bir sürü eşkıya
Göğsümde çöreklenmiş bir sonbahar
Başımda esiyor yaman poyrazlar
Bir yanım müfreze sancılar
Bir yanım yokluk;
Ölüyorum,
Ölüyorum çocuk...
Şafak Yolcu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder