öl baştan!

aldılar neyimiz varsa;

bizden arzı, bizden arşı!

şimdi öl baştan, kolaysa;

puşta, pezevenge karşı!

dedim..

dedi ki;

"beni bir kez dinleseydi
gitmez kalırdı.."

dedim ki;
"mezarlıklar olmasa da
ölüm olurdu.."

bayram..

bu gece yatmadan önce tıpkı ben küçükken annemin yaptığı gibi; yılların harcını karmış olan ellerimle baş ucuma yarın giyeceğim giysilerimi koyacağım..  sonra huşu içinde yatağıma uzancağım.. bir elimi yastığımın altına koyup, gözlerimi kapatacağım..

işte o an; ne yüreğimin katmanlarına sinmiş olan yaşadığım hüsranlar ne de kaygılar olacak zihnimde.. yine aynı duayı edeceğim.. ailem, arkadaşlarım ve tüm insanlık için huzur, saygı ve sevgi dolu yarınlar dileyeceğim.. insanların birbirini öldürmediği günleri çağıracağım.. insanların dili, dini, rengi ne olursa olsun; mutluluk her yüzde, gözyaşı her gözde aynıdır ve mutluluk en adil paylaşımdır diyeceğim.. gözümüzü kapatıp parmağımızı her bastığımızda huzur konuşlansın diye barış renkli atlasımızda artık yeryüzündeki çiçekler barut kokmasın diyeceğim..  

herşeyin sahibiymiş gibi yaşayıp, sanki hiçbir şeyin sahibi değilmiş gibi bu dünyadan çekip gitmenin erdemini yitirmemelerini dileyeceğim herkes için..

sadece bayramlarda değil; insanların birbirini  aynı ihtimamla, incitmekten sakınarak, tıpkı öz kardeşini sever gibi sevip, sayacağı günleri dileyeceğim tüm kalbimle..

sabah uyandığımda ise doğruca annemi görmeye gideceğim..  onun her bir telinin aziz hatırasına saygı duyduğum, ağarmış saçlarını, kırışmış alnını, ellerini öpeceğim.. bunu her gün yapsam da biliyorum ki yarın beni özellikle yanında isteyecektir..

avuçlarında bir tutam gökyüzü, gözlerinde yaşlarla "özledim" diyen susuşuyla her gece rüyalarıma giren babam içinse; yanına gideceğimiz güne dek bizi asla yalnız bırakmaması, gittiği yerden bizi görmeye devam etmesi için yıllardır yaptığım gibi yine içimden defalarca dua edeceğim..

yarın bayram.. diğer günlerden pek farkı yok aslında.. eksik de olsa insanın içini aydınlık ve sevecen tutabilmesi için bayramı beklemesine gerek de yok.. bayram benim için işe gitmek zorunda olmadığım günlerden ibaret..

bu yüzden hepinize yatağınıza uzandığınız her gecenin, gözünüzü açabildiğiniz her sabahın, soluyabildiğiniz her saniyenin insanca geçmesini diliyorum..  

dedim..

dedi ki;

“kim kaldı ki yanında

çekip gitti sonunda

herkes gibi onun da

silinmeli izleri..”

dedim ki;

“acım sabrımı yoklar

hasrete vuslat yükler

her gece onu aklar

içimin dehlizleri..”

dedim..

dedi ki;

“ne zaman diner bu kan

hep sancır mı böyle çok?..”

dedim ki;

“kabuk tutsa da yaran;

acının miadı yok..”

dedim..

dedi ki;

“affet artık hatasını,

böyle yanıp duramazsın..”

dedim ki;

“güven öyle bir harçtır ki

ikinciye karamazsın..”

şafak 

dedim..

dedi ki

"aşk vefasızı seçer,
kalmalıydın yanında.."

dedim ki

"diz çöker mi ırmaklar
derelerin önünde.."



şafak yolcu

dedim..

dedi ki;
"gözlerindi koşup gelen gözlerim içre"

dedim ki;
"toprak meyil vermeseydi akar mı dere?"




Şafak Yolcu

Basit..

basit yaşamak istiyorum artık,
basit düşünüp, basit konuşmak..
bütün kanım dev şırıngalarla çekilmişçesine,
aşksız ve ruhsuz bakmak yüzlere..
"özet geç piç" diye bağırmak ulu orta,

konuştuğunu zannedip, geviş getirenlere..

basit yaşamak istiyorum artık,
basit sevdalanıp, basit ölmek..
kalpsiz uyanmak mesela gelen güne..
ve ana avrat dümdüz sövmek,
en güzel ikimde sektirip gitmişlere..

basit yaşamak istiyorum artık;
yadırgadamadan kıtlığı, sefaleti
uyuyabilmek gibi geceleri..
yüzümü yaktığında bir öksüzün elleri,
sırtımı dönebilmek bu yıkıma, bu zulme..
ve yutabilmek kursağımdaki lokmayı;
sanki hiç kimse ölmemişçesine..

Şafak Yolcu