facebuk

Ayşe’ye layk, Ahmet’i dürt

Sosyal sosyal gaynaşıyom

Yatamam,  saat daha dört!

Facebukta paylaşıyom

Denizde taş sektirirken

Kafama saç ektirirken

Emarımı çektirirken

Facebukta paylaşıyom

Takipçi mi? Olur, tabi

Ekol olup çıktım gibi

Biraz Türkçe, az ecnebi

Facebukta paylaşıyom

Turşunun suyu azalmış

Ön bahçede sıçan ölmüş

Ankara’dan dayım gelmiş

Facebukta paylaşıyom

Profil resmi on yıllık

Hep artiz dolmuş ortalık

Ahan kışlık, ahan yazlık

Facebukta paylaşıyom

Etkinliğe davet aldım

Bodoslamasına daldım

Ceryan gitti, öksüz kaldım

Facebukta paylaşıyom

Tuvalette yer imi koy

Gün yetmiyor, oy babam oy!

Patladın mı, az bekle bey!

Facebukta paylaşıyom!

Şimdilik bana müsaade

Kek bekliyor tencerede

Size söz; kabarır ise

Facebukta paylaşıyom!

Şafak Yolcu 

bir şarkı üzerine..

ve ansızın kapılır gidersiniz, daha önce hiç duymadığınız bir şarkının ezgisine.. göç eden tüm duygularınız geri dönmeye başlar, en tenha koyaklardan.. oysa en ufak bir tını bile yoktur şarkıya dair belleğinizde.. ne bir vuslat ne de bir veda canlanır gözünüzde.. sadece bir zamanlar müptelası olduğunuz bir çift el tarafından saplanmış ve asırlardır hareketsiz duran bir hançer yeniden kımıldamaya başlar en derininizde..

oysa kendinizi bile inandırmışsınızdır “keşke”lerinizin “ama”larınıza günün sonunda hep yenik düştüğüne.. çünkü daha önce her cephede gözleri bağlı savaşmış ve her seferinde mağlup terk etmiştir savaş alanını “keşke”leriniz.. eski bir döküm sobada küllerini bile tekrar tekrar yakmışsınızdır verilen tüm sözlerin, tövbeleri nakşederken dilinize.. çoktan taşlamışsınızdır bir zamanlar mabediniz olan gözleri, hüsran ertesi ellerinizle.. sonra o ela gözler gelir, karanlık odanızın tavanına bağdaş kurar yine..

yerçekimini reddeder gibi reddedersiniz bir zamanlar onu sevdiğinizi.. kim bilir, ağzınızı dayayıp ağzına, kaç elveda silmişsinizdir dudaklarından.. o ki nice kereler kasten ve isteyerek vurmuştur sadakati tam alnının çatından.. ve siz rus ruleti oynamışsınızdır bir şakaktan bir şakağa, gecelerin fecrinde.. ne onu ne de yokluğunu vurmayı başarmışsınızdır.. adı artık zehir, mazi zifiri bir mirastır size..

yine de ansızın kapılır gidersiniz, daha önce hiç duymadığınız bir şarkının ezgisine.. tek bir cümle dökülür dudaklarınızdan;

yine doğrultsa namluyu, ölürdüm yine..