/bir şehri sever gibi
sevmiştim seni/
kaç zamandır
alışamadığım gölgeler peşimde
ruhumda neşter kesikleri
kapı önünde yokluğun
pencerede gidişin
her görüş gününde
umudun bileğini büktü
pervasızca gelmeyişin
terim terine aç
kollarına muhtaçken
atlatıp iblisleri
kapında diz çökmüşken
ahh
kaç kez kurtardım aşkı sunağından
sen ki tutkunsun eflatuna
ağzımı dayayıp ağzına
kaç elveda sildim dudağından
ayaz nöbetlerdi
bir şakaktan bir şakağa
katran kara yitişler
bir sana siperdi aklım
bir yokluğuna
gece sisti
gece pustu
gözlerim devriye
şehir mapustu
ellerinsiz ellerim
kâbustu
meğer her turna
ayrılık taşırmış yüreğinde
meğer her sevda
menzilsiz bakışlara gebe
hüzzam bir ekimdi
gülkurusu saatlerde
ateşe verdim akdenizi
/son damlaydın gözümde
ağladım seni/
Şafak Yolcu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder